Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59114)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,5,7,8,15,66,67,102 ฯลฯเป็นความผิดหลายกรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ ความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และจำหน่ายเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายวางโทษจำคุกกระทงละ 5 ปี รวม 2 กระทง คงลงโทษจำคุกจำเลย 10 ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์แล้วตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 62) ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวตีราคาประกัน 250,000บาท (อันดับ 4 แผ่นที่ 3) คำสั่ง พิเคราะห์แล้วตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ที่ศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตนั้นชอบแล้วให้ยกคำร้อง