คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเขตที่ทางทิศเหนือของโจทก์มีราคา ๒๐ บาท จึงขอให้ขับไล่ จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยอุทธรณ
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ตัดสินผิดกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรุกที่ดินของโจทก์ทางทิศเหนือขอให้ขับไล่ แต่ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยรุกที่ของโจทก์ทางทิศตะวันตกของที่โจทก์และให้ขับไล่จำเลย เห็นได้ชัดว่าศาลล่างทั้งสองตัดสินเกินจากคำฟ้องและคำขอของโจทก์ เพราะโจทก์มิได้ฟ้องว่า จำเลยรุกที่ของโจทก์ทางทิศตะวันตกเลย จึงเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๑๔๒ แห่ง ป.ม.วิ.แพ่ง ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า โจทก์ไม่สมฟ้อง จึง
Result
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ์
