คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 ร่วมกันใช้เงินค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปต่างประเทศแก่โจทก์เป็นเงิน 78,095บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 21เมษายน 2536 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ โดยจำเลยที่ 1ไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวสำหรับจำเลยที่ 2 และคำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ยื่นคำร้องว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายที่เป็นสาระสำคัญในคดี ขอศาลฎีกามีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปศาลฎีกามีคำสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว
ที่โจทก์อุทธรณ์ว่าตามคำเบิกความของนางเพ็ญฤดี ศรีวรรธนะ พยานจำเลย แสดงว่ามิได้มีการยกเลิกการประชุมคณะกรรมการโครงการหลักสูตรนานาชาติและจำเลยไม่ได้รับความเสียหายเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่าโจทก์โทรศัพท์ไปยกเลิกการประชุมคณะกรรมการโครงการหลักสูตรนานาชาติ เป็นการจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามพระราชบัญญัติการจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ส่วนอุทธรณ์ของโจทก์ที่ว่าเหตุเลิกจ้างที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกขึ้นวินิจฉัยไม่ตรงกับเหตุในคำสั่งเลิกจ้างเอกสารหมาย จ.10 คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางจึงไม่ชอบนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของโจทก์ไว้ดำเนินการต่อไป"
