Supreme Court Judgment, B.E. 2537 (ref. 58606)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ข้อที่จำเลยที่ 1ฎีกาไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยในศาลฎีกาไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 เห็นว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าไม่ทราบวันนัดขายทอดตลาดทำให้ไม่สามารถปกป้องทรัพย์ของตนให้ขายได้ราคาสูงสุดนั้น สมควรได้รับการวินิจฉัยในศาลฎีกาอย่างยิ่ง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์และผู้ซื้อทรัพย์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่คดีสืบเนื่องมาจากเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลชั้นต้นซึ่งบังคับคดีแทนศาลจังหวัดนครราชสีมา ได้ยึดที่ดินตามโฉนดเลขที่ 22072 ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่นจังหวัดขอนแก่น พร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นตึกแถว 4 ชั้น 3 คูหาเลขทะเบียน 728/4-6 ซึ่งมีชื่อจำเลยที่ 1เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์นำออกขายทอดตลาดและนายเจริญ วิชชุลดาเป็นผู้ซื้อได้ในราคา 4,000,000 บาทจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 92)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 94)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ไม่มีการสืบพยาน ที่จำเลยที่ 1ฎีกาว่าตามรายงานของเจ้าพนักงานที่ว่าได้ส่งประกาศแจ้งวันนัดให้แก่จำเลยที่ 1 โดยวิธีปิดหมาย ไม่เป็นความจริงและเจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดทรัพย์ในราคาต่ำไปนั้น เห็นว่า ฎีกาของจำเลย มิได้โต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ว่ามีการแจ้งวันขายทอดตลาด ให้จำเลยที่ 1 ทราบโดยชอบและราคาที่ขายเหมาะสมแล้วว่าไม่ถูกต้องอย่างไรจึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคแรกที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ