คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยยืมเงินไป 2 คราว รวมเป็นเงิน 6,000 บาทโจทก์มิได้ทำหนังสือสัญญาไว้ต่อกัน เพราะโจทก์เช่าโรงสีข้าวของจำเลยจำเลยทำหนังสือใบเสร็จรับเงินค่าเช่ารวม 2 เดือน เป็นเงิน 6,000 บาทแทนสัญญายืม ซึ่งเป็นการเก็บค่าเช่าสูงกว่าที่ได้ตกลงกันไว้โจทก์จึงไม่ยอม ขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การปฏิเสธคู่ความตกลงกันขอให้ศาลวินิจฉัยว่าใบเสร็จรับเงินนั้นเป็นหลักฐานการกู้ยืมเงินซึ่งจะฟ้องร้องบังคับคดีกันได้ตามกฎหมายหรือไม่ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า เอกสารนั้นไม่ใช่หลักฐานการกู้ยืมเงินพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ใบเสร็จรับเงินค่าเช่านั้นมิได้มีข้อความอย่างใดที่แสดงว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไป จึงไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653พิพากษายืน
