คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2382/2533นายสุวิทย์ ตีวรชีวินโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลยนายสุวิทย์ ตีวรชีวิน โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 ม. 17ความว่า โจทก์ยื่นอุทธรณ์ มีเหตุผลทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย เชื่อว่าอุทธรณ์ของโจทก์มีน้ำหนักพอที่ศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลางให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ จำเลยทั้งสี่แถลงคัดค้าน (อันดับ 78)
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนการประเมินภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามแบบหนังสือแจ้งภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่1037/1/24912 ลงวันที่ 9 ตุลาคม 2530 และตามแบบแจ้งภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่ 1037/1/24913 ลงวันที่ 9 ตุลาคม 2530 และตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์ เลขที่ 7ก/2532/1 ปีพุทธศักราช 2527 ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม 2531 และเลขที่ 7ข/2532/1 ปีพุทธศักราช 2528ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม 2531 หรือมีคำสั่งแสดงว่าหนังสือดังกล่าวไม่มีผลบังคับต่อโจทก์ ให้เพิกถอนการประเมินภาษีการค้าตามแบบหนังสือแจ้งภาษีการค้าที่ 1037/3/07060 ลงวันที่ 9 ตุลาคม 2530ตามแบบหนังสือแจ้งภาษีการค้าที่ 1037/3/07061 ลงวันที่ 9ตุลาคม 2530 และตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์เลขที่ 8ก/2532/1 ปีพุทธศักราช2527 คำวินิจฉัยอุทธรณ์เลขที่ 8ข/2532/1 ปีพุทธศักราช 2528 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์เลขที่ 8ค/2532/1 ปีพุทธศักราช 2529 ลงวันที่5 ตุลาคม 2531 หรือมีคำสั่งแสดงว่าหนังสือดังกล่าวไม่มีผลบังคับต่อโจทก์ศาลภาษีอากรกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์โดยได้รับอนุญาตให้อุทธรณ์อย่างคนอนาถาบางส่วนพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 72,70,71)คำสั่งศาลภาษีอากรกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ มิได้บังคับโจทก์ให้ปฏิบัติอย่างไร จึงไม่มีอะไรจะทุเลาการบังคับ ให้ยกคำร้อง
