Supreme Court Judgment, B.E. 2533 (ref. 57809)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้ บัดนี้จำเลยมีความประสงค์จะขอถอนฎีกาเพื่อได้มีโอกาสขอรับอภัยโทษต่อไป โปรดอนุญาตพร้อมทั้งออกหมายจำคุกแก่จำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วแถลงข้างคำร้องว่าไม่คัดค้าน (อันดับ 198)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 11 และ 73 พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 14,31 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษบทหนักที่สุดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 11 และ 73การกระทำของจำเลยอาศัยโอกาสที่ได้สัมปทานการทำไม้โดยมิยำเกรงต่อกฎหมายป่าไม้ทำการตัดฟันไม้โดยมิได้รับอนุญาตมีปริมาณมากถึง6,362 ต้น ปริมาตรถึง 3,794.89 ลูกบาศก์เมตร ถือว่าเป็นการทำลายทรัพยากรของประเทศอย่างร้ายแรงเห็นควรลงโทษสถานหนักโดยให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 18 ปี ข้อหาอื่นให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 11 และ 73 วรรคสองพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 14 และ 31 วรรคสองให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 73 วรรคสองอันเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา (อันดับ 194)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 198)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยถอนฎีกา จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา