เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกข้าวเปลือกของโจทก์ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 314 และเรียกราคาทรัพย์ 4,400 บาทศาลชั้นต้นกับศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าข้าวที่โจทก์ฟ้องเป็นของโจทก์ คดีไม่มีทางลงโทษจำเลยและโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกข้าวคืนโจทก์ฎีกา เถียงข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาในคดีส่วนอาญาเพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 คงรับฎีกาเฉพาะคดีส่วนแพ่งศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 46 ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา กรณีนี้คดีส่วนอาญา ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าข้าวเป็นของโจทก์ในการวินิจฉัยคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาต้องถือข้อเท็จจริงตามนี้โจทก์จึงไม่มีทางจะเรียกร้องให้จำเลยใช้ราคาข้าวในคดีทางส่วนแพ่งแต่ประการใดพิพากษายืน