Loading...
Kotmai Kotmai
Secondary Logo Secondary Logo
Kotmai Kotmai
Kotmai Kotmai
Home
Secondary Logo Secondary Logo
Forgot password?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

Supreme Court Judgment, B.E. 2533 (ref. 57334)

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2 ยังเป็นการเถียงว่าโจทก์ไม่สุจริตเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ฎีกาข้อ 3 ที่อ้างว่าห้ามเฉพาะฟ้องขับไล่ผู้เช่า ไม่ห้ามในกรณีคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าซื้อนั้นคดีนี้โจทก์ไม่ใช่ผู้ให้เช่าซื้อ และกฎหมายยังกล่าวถึงขับไล่ผู้อาศัยด้วยข้อกฎหมายที่จำเลยอ้าง จึงไม่เป็นสาระที่ควรให้ศาลฎีกาวินิจฉัย ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้โจทก์ผู้ซื้อทรัพย์จากเจ้าของเดิมฟ้องขับไล่จำเลยผู้เช่าซื้อจากเจ้าของเดิมออกจากบ้านพิพาท จึงไม่ใช่คดีฟ้องผู้เช่าให้ออกจากอสังหาริมทรัพย์ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้วินิจฉัยต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินและบ้านพิพาทและส่งมอบที่ดินและบ้านพิพาทในสภาพเรียบร้อย ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 3,000 บาท และนับแต่วันถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินและบ้านพิพาทในอัตราเดือนละ 1,000 บาทแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยฎีกาลงวันที่ 19 มกราคม 2533 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับในวันเดียวกันนั้น (อันดับ 93)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้อุทธรณ์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเกินกำหนด 10 วัน ให้ส่งศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง (อันดับ 94)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาในวันที่19 มกราคม 2533 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยยื่นฎีกา จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2533 เป็นการล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบวันนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง คำร้องของจำเลยจึงมิชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ

Provisions the court ruled on

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 237/2533นายณรงค์ กลิ่นศรีสุขโจทก์จ่าสิบตำรวจวรศักดิ์ มั่นกลางจำเลยจ่าสิบตำรวจวรศักดิ์ มั่นกลาง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2 ยังเป็นการเถียงว่าโจทก์ไม่สุจริตเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ฎีกาข้อ 3 ที่อ้างว่าห้ามเฉพาะฟ้องขับไล่ผู้เช่า ไม่ห้ามในกรณีคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าซื้อนั้นคดีนี้โจทก์ไม่ใช่ผู้ให้เช่าซื้อ และกฎหมายยังกล่าวถึงขับไล่ผู้อาศัยด้วยข้อกฎหมายที่จำเลยอ้าง จึงไม่เป็นสาระที่ควรให้ศาลฎีกาวินิจฉัย ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้โจทก์ผู้ซื้อทรัพย์จากเจ้าของเดิมฟ้องขับไล่จำเลยผู้เช่าซื้อจากเจ้าของเดิมออกจากบ้านพิพาท จึงไม่ใช่คดีฟ้องผู้เช่าให้ออกจากอสังหาริมทรัพย์ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้วินิจฉัยต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินและบ้านพิพาทและส่งมอบที่ดินและบ้านพิพาทในสภาพเรียบร้อย ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 3,000 บาท และนับแต่วันถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินและบ้านพิพาทในอัตราเดือนละ 1,000 บาทแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยฎีกาลงวันที่ 19 มกราคม 2533 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับในวันเดียวกันนั้น (อันดับ 93)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้

ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้อุทธรณ์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเกินกำหนด 10 วัน ให้ส่งศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง (อันดับ 94)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาในวันที่19 มกราคม 2533 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยยื่นฎีกา จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2533 เป็นการล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบวันนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง คำร้องของจำเลยจึงมิชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ

Matter details

Panel of judges
ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล · พิชิต พรหมพิทักษ์กุล · สุเทพ กิจสวัสดิ์
Source
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
Facing a similar situation?
Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 18325/2556

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินและมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยในคราวเดียวกัน จำเลยจะต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกามายังศาลฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 252 ด้วย ทั้งต้องนำเ…

Supreme Court Judgment No. 5499/2550

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 232 ทางแก้ของจำเลยที่ 1 คือต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นไปยังศาลอุทธรณ์ และนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำ…

Supreme Court Judgment No. 6941/2549

จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์มาวางศาล ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่ง…

Supreme Court Judgment No. 45/2548

การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 252 ต้องปฏิบัติตามมาตรา 234 ประกอบมาตรา 247 คือนอกจากเสียค่าธรรมเนียมศาลชั้นฎีกา และนำค่าธรรมเนียมทั้งปวงที่ต้องชดใช้ตามมาตรา 229 มาวางศาลแล้ว จะต้องนำเงินม…

Supreme Court Judgment No. 2477/2548

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยเห็นว่าจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งโดยไม่ได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้น เป็นการไม่ปฏิบัติตาม ป.วิ.พ. มา…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.

Contact Us
Choose a channel

Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up