Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56860)

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยยื่นคำร้องขอยื่นคำแก้ฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่า พนักงานเดินหมาย กรมบังคับคดี ได้ปิดหมายนัด และสำเนาฎีกาให้จำเลยทราบตามคำสั่งศาลแล้ว ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2535 ตามรายงานการเดินหมายฉบับลงวันที่ 3 มกราคม 2535 จำเลยมิได้แก้ฎีกาภายในกำหนด และมิได้โต้แย้งว่าการปิดหมาย มิชอบด้วยกฎหมายประการใด จึงไม่มีเหตุที่จะให้จำเลยยื่น คำแก้ฎีกาได้อีก ยกคำร้องจำเลยเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะขาดนัดยื่นคำแก้ฎีกา เหตุที่จำเลยไม่ทราบว่าโจทก์ยื่นฎีกาและไม่ได้รับสำเนาฎีกา เนื่องจากจำเลยได้ย้ายภูมิลำเนาจากที่อยู่เดิม ปรากฏตาม สำเนาทะเบียนบ้านท้ายคำร้อง การส่งหมายนัดและสำเนาฎีกาให้จำเลย จึงเป็นการส่งหมายโดยมิชอบ โปรดอนุญาตให้จำเลยยื่นคำแก้ฎีกาด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 22,65,69,70 ให้ปรับ 100,000 บาท ในกรณีที่จำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29,30 ถ้ากักขังให้กักขังมีกำหนด 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา (อันดับ 54)เจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายนัดและสำเนาฎีกาให้แก่จำเลย โดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2535(อันดับ 56)ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอยื่นคำแก้ฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำร้อง ปรากฏตามคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 813/2535จำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว (อันดับ 62)คำสั่งคำสั่งศาลฎีกาถึงที่สุดแล้ว ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 200

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1923/2535พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายตุ้ยอันหรืออันตุ้ย แซ่เหลี่ยง หรือนายโบวตุ้น แซ่เตียวจำเลยนายตุ้ยอันหรืออันตุ้ย แซ่เหลี่ยง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 200ความว่า

จำเลยยื่นคำร้องขอยื่นคำแก้ฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้วเห็นว่า พนักงานเดินหมาย กรมบังคับคดี ได้ปิดหมายนัด และสำเนาฎีกาให้จำเลยทราบตามคำสั่งศาลแล้ว ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2535 ตามรายงานการเดินหมายฉบับลงวันที่ 3 มกราคม 2535 จำเลยมิได้แก้ฎีกาภายในกำหนด และมิได้โต้แย้งว่าการปิดหมาย มิชอบด้วยกฎหมายประการใด จึงไม่มีเหตุที่จะให้จำเลยยื่น คำแก้ฎีกาได้อีก ยกคำร้องจำเลยเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะขาดนัดยื่นคำแก้ฎีกา เหตุที่จำเลยไม่ทราบว่าโจทก์ยื่นฎีกาและไม่ได้รับสำเนาฎีกา เนื่องจากจำเลยได้ย้ายภูมิลำเนาจากที่อยู่เดิม ปรากฏตาม สำเนาทะเบียนบ้านท้ายคำร้อง การส่งหมายนัดและสำเนาฎีกาให้จำเลย จึงเป็นการส่งหมายโดยมิชอบ โปรดอนุญาตให้จำเลยยื่นคำแก้ฎีกาด้วยหมายเหตุ

โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 22,65,69,70 ให้ปรับ 100,000 บาท ในกรณีที่จำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29,30 ถ้ากักขังให้กักขังมีกำหนด 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา (อันดับ 54)เจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายนัดและสำเนาฎีกาให้แก่จำเลย โดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2535(อันดับ 56)ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอยื่นคำแก้ฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำร้อง ปรากฏตามคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 813/2535จำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว (อันดับ 62)คำสั่งคำสั่งศาลฎีกาถึงที่สุดแล้ว ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: เริงธรรม ลัดพลี · วีระชัย สูตรสุวรรณ · ปรีชา เฉลิมวณิชย์
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 226/2567

จำเลยเป็นผู้ที่ถูกจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดอยู่ในเรือนจำกลางอุดรธานี ภูมิลำเนาของจำเลยในช่วงระยะเวลาที่จำเลยถูกจำคุกจึงเป็นเรือนจำกลางอุดรธานี มิใช่ที่อยู่ตามฟ้อง การที่ศาลชั้นต้นส่งหมายนัดและสำเนาอุ…

Supreme Court Judgment No. 3244/2563

ป.วิ.อ. มาตรา 200 บัญญัติว่า ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งแก้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาอุทธรณ์ ซึ่งเป็นการบัญญัติไว้เป็นการเฉพาะพิเศษสำหรับคดีอาญาและหากมีการดำเนินการไม่ถูกต้…

Supreme Court Judgment No. 5868/2557

การไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาว่าด้วยอุทธรณ์เป็นปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง อันมีมาตรา 198 บัญญัติว่า การยื่นอุทธรณ์ให้ยื่นต่อศาลชั้นต้น มาตรา 200 บัญญัติ…

Supreme Court Judgment No. 7705/2553

ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลย โดยมิได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ของจำเลยให้โจทก์ร่วมทั้งสองแก้อุทธรณ์แต่ประการใด ซึ่งบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.อ. มาตรา 200 บัญญัติว่า "ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งแก้ภายใน…

Supreme Court Judgment No. 686/2553

พนักงานเดินหมายส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลย ณ ภูมิลำเนาของจำเลย 2 ครั้ง โดยไม่สามารถ ส่งได้เนื่องจากไม่พบบ้านของจำเลย แต่เมื่อส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 กลับพบบ้านของจำเลยตามภูมิลำเนาที่ปรากฏ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.