Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56630)

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาโจทก์ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับฎีกา ของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์ข้อ 3.1 และข้อ 3.2 เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 และคดีนี้ โจทก์ได้ยื่นฟ้องเป็นคดีเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ทนายจำเลยทั้งสี่ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 191 แผ่นที่ 2)โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้พิพากษาว่าโจทก์เป็นเจ้าของและมีสิทธิครอบครองในที่ดิน น.ส.3 ทะเบียนเล่ม 4หน้า 102 สารบบเล่มเลขที่ 29-13 ตั้งอยู่ที่ตำบลเกษมอำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี ห้ามจำเลยทั้งสี่เข้าเกี่ยวข้องให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ 1 ที่ 2 และให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ดำเนินการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้แก่โจทก์ไปโดยให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันหรือแทนกันออกค่าใช้จ่ายแทนโจทก์ ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันหรือแทนกันชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 3,000 บาทต่อปีนับแต่ วันกระทำละเมิดจนกว่าจะเลิกยุ่งเกี่ยวในที่พิพาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 187)ทนายโจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ โดยมิได้วางเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แทนคู่ความอีกฝ่าย (อันดับ 189)คำสั่งโจทก์ไม่นำค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์