คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ปรับจำเลยคนละ ๖๐ บาทตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ ม.๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานจำเลยโดยอ้างว่ารู้เห็นเหมือนกับพะยานที่ได้สืบมาแล้วนั้น คำพะยานที่สืบมาแล้วปรากฎว่าได้เบิกความเป็นใจความสำคัญว่า คนที่หิ้วหม้อน้ำตาลเมาไม่ใช่จำเลยซึ่งศาลชั้นต้นไม่เชื่อ แต่เป็นข้อแพ้ชนะในคดี การที่ศาลใช้ดุลยพินิจงดไม่ให้สืบพะยานต่อไปนั้นจึงไม่ชอบด้วย ม.๑๗๔,๒๒๗ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา
Result
จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้ง ๒ ให้โอกาศจำเลยนำพะยานที่ขอสืบไว้นั้นเข้าสืบต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ
