Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56470)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ามาในศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ ส่วนฎีกานอกนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้าม จึงไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง แม้จำเลยจะเพิ่งยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกา แต่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบและเป็นปัญหาสำคัญที่ศาลฎีกาพึงวินิจฉัยโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน110,000 บาท กับดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่ วันที่ 10 เมษายน 2533 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระให้โจทก์เสร็จสิ้น แต่ดอกเบี้ยถึงวันฟ้อง(14 มีนาคม 2534) ต้องไม่เกิน 7,562.50 บาท ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 75) จำเลยยื่นคำร้องนี้ โดยมิได้ชำระค่าคำร้อง และมิได้นำเงิน มาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล (อันดับ 78) คำสั่ง จำเลยไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหา ประกันมาวางศาล ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วย มาตรา 247 จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลย