Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56419)

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฟ้องพร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่าง คนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์ยังพอ มีเงินเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ โจทก์มิได้ยากจนจริงจึงให้ ยกคำร้องของโจทก์ หากโจทก์ประสงค์ดำเนินต่อไป ให้นำเงิน ค่าธรรมเนียมมาเสียภายใน 15 วัน โจทก์เห็นว่า ปัจจุบันโจทก์มีอาชีพขับรถรับจ้างมีรายได้ ประจำเดือนละสองพันกว่าบาท ซึ่งเมื่อหักกับรายจ่ายแล้วโจทก์ ไม่มีเงินเหลือเลย และยังมีหนี้สินอีกมาก จนต้องนำบ้านและ ที่ดินไปจำนองกับธนาคารสงเคราะห์ ซึ่งก็ยังไม่สามารถชำระหนี้ ให้แก่ธนาคารได้ หากโจทก์ขายบ้านและที่ดินก็ย่อมขายได้ยาก เพราะที่ดินติดจำนอง โจทก์จึงไม่มีเงินพอที่จะนำมาเสีย ค่าธรรมเนียมศาล โปรดอนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 36) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาเพิกถอนการประเมิน ภาษีเงินได้และภาษีการค้าตามแบบ ภงด.12 ที่ 1036/1/100053 และตาม ภงด.80 ที่ 1036/4/100053 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของ คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์เลขที่ 184/2535/2 และ 185/2535/2 พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนคำร้องขอดำเนินอย่างคนอนาถาแล้วมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 29) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 31) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ตามทางไต่สวนข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่า โจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะเสียค่าธรรมเนียม ในศาลชั้นต้นได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้อง คดีอย่างคนอนาถา ศาลฎีกาเห็นว่าชอบแล้ว ให้ยกคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งของโจทก์ หากโจทก์ยังติดใจดำเนินคดีต่อไป ก็ให้โจทก์นำเงิน ค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายใน 15 วัน นับแต่วันทราบ คำสั่งนี้