Supreme Court Judgment No. 5628/2541

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 พระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 4, 6, 13 ทวิ,62, 89, 106 ทวิ, 116 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 91ริบวัตถุออกฤทธิ์ของกลางให้แก่กระทรวงสาธารณสุข คืนเงิน180 บาท ของกลางที่ใช้ล่อซื้อแก่เจ้าของ ริบเงิน 2,000 บาทและกระเป๋าของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่งพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518มาตรา 13 ทวิ วรรคหนึ่ง, 89 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำคุก 5 ปี ฐานขายวัตถุออกฤทธิ์จำคุก 5 ปี รวมจำคุก 15 ปีจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 10 ปีริบวัตถุออกฤทธิ์ของกลางให้แก่กระทรวงสาธารณสุข คืนเงิน180 บาทของกลางที่ใช้ล่อซื้อให้แก่เจ้าของ ริบเงิน2,000 บาท และกระเป๋าของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง,66 วรรคหนึ่ง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน จำคุกกระทงละ 5 ปีรวมจำคุก 10 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 5 ปี ฐานขายวัตถุออกฤทธิ์ จำคุก 5 ปีลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกกระทงละ 3 ปี 4 เดือนรวม 3 กระทง จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 3