คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1100/2536นางบุญมี ดอนชัยโจทก์นางบุญมี บรรเจิดจำเลยนางบุญมี ดอนชัย โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกา ในข้อเท็จจริง ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า ฎีกาที่ว่าจำเลยได้ไถ่ถอนการขายฝากที่ดิน พิพาทจากโจทก์แล้วหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันควรได้รับ การวินิจฉัยจากศาลสูง และคดีนี้เป็นคดีฟ้องขอให้ปลดเปลื้องทุกข์ อันมิอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ จึงไม่ต้องห้ามฎีกาแต่อย่างใด โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 53)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไป จากที่ดินตามน.ส.3 ก. เลขที่ 3520 เล่ม 36 ก. หน้า 21 ตำบลกุดล้องชัยอำเภอกมลาไสย
จังหวัดกาฬสินธุ์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 52)โจทก์ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 53)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยได้ไถ่ถอนการขายฝากที่ดินพิพาทก่อนครบกำหนดเวลาตามสัญญาขายฝากแล้ว แม้การไถ่ถอนจะไม่ได้จดทะเบียนก็ตามก็เป็นเพียงทำให้ การกลับคืนมาซึ่งทรัพยสิทธิในที่ดินยังไม่บริบูรณ์เท่านั้นแต่ในระหว่างโจทก์และจำเลยด้วยกันเองย่อมมีผลใช้ยันก็ได้ ทำให้จำเลยไม่ใช่ผู้อาศัยในที่ดินพิพาท การที่โจทก์ฎีกาว่า การชำระค่าไถ่ถอนที่ดินนั้นจำเลยมิได้มีหลักฐานการรับเงิน มาแสดงต่อศาล ทั้งไม่มีพยานจำเลยรู้เห็นหรือเบิกความสนับสนุน จึงต้องฟังว่า
จำเลยมิได้ไถ่ถอนการขายฝากภายในกำหนด นั้น ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐาน ของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ทั้งคดีนี้เป็นคดีฟ้องขอให้ ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ จึงต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
