Supreme Court Judgment, B.E. 2539 (ref. 56032)

เนื้อความคำพิพากษา

ความ ว่า จำเลย ฎีกา ศาลชั้นต้น สั่ง ว่า กรณี เป็น การ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง จึง ต้องห้าม ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก จำเลย เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 132 บัญญัติ ให้ พนักงานสอบสวน ทำแผน ที่เกิดเหตุ แต่ คดี นี้ มิได้ มี การ ทำแผน ที่ ประกอบ คำรับสารภาพ การ สอบสวน มิชอบ ด้วย กฎหมาย การ ดำเนิน กระบวนพิจารณา ต่อ ๆ มา จึง มิชอบ โปรด รับ ฎีกา ของ จำเลย ไว้ พิจารณา ต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏ หลักฐาน ใน สำนวน ว่า โจทก์ ได้รับ สำเนา คำร้อง หรือไม่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้ โจทก์ พ.ศ. 2522 มาตรา 75 วรรคแรก , 76 วรรคสอง

ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 การกระทำ ของ จำเลย เป็น ความผิด หลายกรรม ต่างกัน ให้ เรียง กระทง ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ใน ข้อความ ผิด ฐาน จำหน่าย กัญชา วางโทษ จำคุก 2 ปี ใน ข้อหา ความผิด ฐาน มี กัญชา ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย วางโทษ จำคุก 2 ปี รวม โทษ จำคุก 4 ปี จำเลย ให้การรับสารภาพ ใน ชั้นสอบสวน เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา นับ เป็นเหตุ บรรเทา โทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เห็นควร ลดโทษ ลง หนึ่ง ใน สาม คง ลงโทษ จำคุก 2 ปี 8 เดือน นำ โทษ จำคุก ของ จำเลย ที่ รอการลงโทษ ไว้ ใน คดีอาญา หมายเลขแดง ที่ 1074/2536 ของ ศาลชั้นต้น บวก เข้า กับ โทษ ของ จำเลย ใน คดี นี้ เป็น ลงโทษ จำคุก จำเลย 2 ปี 10 เดือน ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์ ภาค 3