คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1542/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางกรรณิการ์ ศิริเมือง กับพวกโจทก์นายละออ เพ็งชาติจำเลยนายสันติชัย จิตรัตน์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 221ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง จึงไม่รับ จำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลย คืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายทั้งยี่สิบเอ็ด คนไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะผู้เสียหายทั้งยี่สิบเอ็ด คนได้รับชดใช้เงินจนเป็นที่พอใจ และทำสัญญาประนีประนอมยอมความไม่เอาความทางแพ่งและทางอาญา กับจำเลย และได้ถอนคำร้องทุกข์แล้ว จำเลยจึงไม่ต้องชดใช้เงิน ให้ผู้เสียหายทั้งยี่สิบเอ็ด คนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อีกนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ระหว่างพิจารณา นางกรรณิการ์ศิริเมืองกับพวกผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 พระราชบัญญัติการเล่นแชร์ พ.ศ. 2534 มาตรา 6,17 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จึงให้ลงโทษ จำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 กล่าวคือ ความผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้องเป็นความผิด 8 กรรม ให้เรียงกระทงลงโทษจำคุกกรรมละ 6 เดือน เป็นจำคุก 48 เดือน และความผิดฐานเป็นนายวงแชร์มากกว่าสามวงให้ลงโทษจำคุก 2 เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย 50 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 25 เดือน และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน จำนวน 1,770,800 บาท ที่ฉ้อโกงและยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหาย ทั้งยี่สิบเอ็ด คนตามบัญชีรายชื่อผู้เสียหายและจำนวนเงิน ท้ายฟ้องด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 100,99) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 102)คำสั่ง
พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง เมื่อผู้พิพากษาที่พิจารณาและลงชื่อใน คำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 จำเลยก็ ไม่อาจฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือฎีกาในคำสั่งไม่อนุญาตของ ศาลชั้นต้นได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง