คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖, ๗ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒, ๙๑, ๓๗๑ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๖ มาตรา ๔ และขอให้ริบของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาในข้อมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครอง ส่วนข้อหาพาอาวุธปืน
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒ (ที่ถูก มาตรา๗๒ วรรคหนึ่ง), ๗๒ ทวิ ที่แก้ไขแล้ว สำหรับความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองให้จำคุก ๑ ปี จำเลยให้การรับสารภาพในข้อหานี้ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงให้จำคุก ๖ เดือนความผิดฐานพาอาวุธปืนไปในสถานที่สาธารณะ ให้จำคุก ๓ เดือน รวมเป็นจำคุก ๙ เดือน ของกลางให้ริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาพาอาวุธปืนไปในสถานที่สาธารณะ สำหรับข้อหามีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง ให้ปรับ๒,๐๐๐ บาท และให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงน่าเชื่อว่าเจ้าพนักงานติดตามไปยึดอาวุธปืนพกที่จำเลยพาหลบหนีไปได้ที่ถนนหน้าบ้านจำเลยห่างจากรั้วบ้านประมาณ ๕ เมตร ปัญหาวินิจฉัยต่อไปจึงมีว่า จำเลยมีความผิดในข้อหาพาอาวุธปืนไปในสถานที่สาธารณะหรือไม่ สำหรับปัญหานี้เห็นว่าการที่จำเลยพาอาวุธปืนติดตัวไปในทางสาธารณะ แม้เพื่อมิให้ถูกค้นพบและถูกจับกุมดำเนินคดีในข้อหามีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ตาม ก็เป็นการที่จำเลยเจตนากระทำความผิดขึ้นใหม่เพื่อปกปิดหรือให้พ้นจากการถูกจับกุมในความผิดที่ได้ก่อขึ้นแล้ว ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาพาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะโดยผิดกฎหมาย จำเลยจึงต้องมีความผิดข้อหานี้ด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับข้อหานี้ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดี ศาลฎีกาเห็นสมควรรอการลงโทษจำคุกให้จำเลยโดยเพิ่มโทษปรับอีกสถานหนึ่ง
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษฐานพาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะอีกสถานหนึ่งด้วย จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๒,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
