คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน 3,574,200 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 27 พฤษภาคม2533 จนกว่าชำระเสร็จ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดยกำหนดให้จำเลยที่ 1 หากประกันมาวางต่อศาล แต่จำเลยที่ 1 ไม่นำหลักประกันมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด โจทก์จึงขอให้ศาลหมายตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ทุเลาการบังคับศาลฎีกามีคำสั่งว่า "การขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 นั้น ต้องเป็นกรณีที่ยังไม่มีการบังคับคดีตามคำพิพากษาไม่ว่าของศาลใดปรากฏตามคำร้องและคำคัดค้านว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีแก่จำเลยที่ 1 แล้ว
การที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องเข้ามา จะถือว่าเป็นการขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ไม่ได้แต่เป็นกรณีที่จำเลยที่ 1 ขอให้งดการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 292(2) ซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะมีคำสั่งว่ามีเหตุสมควรให้งดการบังคับคดีไว้หรือไม่ จึงให้ส่งคืนศาลชั้นต้นเพื่อพิจารณาสั่งคำร้องของจำเลยที่ 1 ต่อไป"
