คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นปลัดอำเภอ ถูกบ้านไปรับราชการที่จังหวัดตราด จำเลยได้ว่าจ้างนายทอดขนของโดยรถยนตร์ นายทอดคิดค่าจ้าง ๑๐ บาท จำเลยให้นายทอดเซ็นนามไว้บนกระดาษเปล่า แล้วจำเลยเขียนข้อความใส่จำนวนเงิน ๖๐ บาทภายหลัง ไปขอเบิกเงินค่าพาหนะจากคลังโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานปลอมหนังสือกับฉ้อโกง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ฉะเพาะ ข้อหาฐานปลอมหนังสือ
ศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารที่นายทอดทำให้จำเลยไปกรอกข้อความเองนั้นเมื่อจำเลยกรอกเกินความจริงไป ก็เป็นเรื่องเอาลายมือเขาไปใช้เกินกว่าที่เขามอบหมาย หาใช่ลักษณะปลอมหนังสือไม่
Result
พิพากษายืนศาลอุทธรณ์
