คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๐๓ จำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์คัดค้านว่าจำเลยที่ ๒ สมคบกับจำเลยที่ ๑ ส่วนจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ว่าควรได้รับการลดโทษอีกตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๐๘ เพราะสตางค์ปลอมของกลางทำด้วยโลหะธาตุที่เลวกว่าเงิน
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลขั้นต้นเฉพาะจำเลยที่ ๒ ให้ลงโทษตามกฏหมายของจำเลยที่ ๑ ที่ว่าควรได้รับการลดโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๐๘ นั้นฟังไม่ขึ้น.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าปัญหาว่าสตางค์สิบสตางค์ห้าแบบใหม่อยู่ในบังคับมาตรา ๒๐๘ หรือไม่ บทมาตรานี้บัญญัติว่า"ฯลฯ ถ้าและเป็นความผิดที่เกี่ยวด้วยวัตถุที่ใช้แทนเงินตราอันทำด้วยโลหะธาตุที่เลวกว่าเงิน ฯลฯ" พระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๕ ว่า "ฯลฯ เหรียญเงิน (๑) หนึ่งบาท (๒) ห้าสิบสตางค์ (๓) ยี่สิบสตางค์ (๔) สิบสตางค์ (๕) ห้าสตางค์ ฯลฯ" และประกาศกระทรวงการคลังลงวันที่ ๘ มกราคม ๒๔๘๔ ว่า "ฯลฯ ขอประกาศให้ทราบว่าได้จัดทำเหรียญเงินราคา ๑๐ สตางค์ ฯลฯ และเหรียญงินราคา ๕ สตางค์ ฯลฯ" เมื่อสตางค์ ๑๐ สตางค์ ๕ ชนิดใหม่รัฐบาลทำด้วยเงิน ก็ไม่ใช่วัตถุที่เลวกว่าเงิน การที่จำเลยนำวัตถุอื่นมาทำปลอมสตางค์ชนิดเงินเช่นนี้ หาทำให้คดีอยู่ในมาตรา ๒๐๘ ไม่
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.
