คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยทั้ง ๓ ซึ่งเป็นสามีภรรยาแลบุตรีได้ทำสัญญารับเงินโจทก์ไป ๓๕ บาท โดยให้เด็กหญิงพุฒบุตรีรับใช้การงาน เด็กหญิงพุฒอยู่รับใช้โจทก์ได้ ๒ เดือนเศษก็หนีไปโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๒๐๔ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อหาของโจทก์ไม่มีมูลเป็นคดีอาชญา จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน
