คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยซึ่งเป็นผู้พิพากษาฐานใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ทางทุจจริตถอนประกันจำเลยแล้วสั่งขัง ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีไม่มีมูล
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า โจทก์ต้องคดีอาญาระหว่างพิจารณามีประกันตัวไป ต่อมาจำเลยซึ่งเป็นผู้พิพากษาสั่งถอนประกันและสั่งขัง โจทก์แถลงว่าหลักฐานอื่นไม่มีนอกจากที่ปรากฏในคำบรรยายฟ้องซึ่งมีว่า การถอนประกันสืบเนื่องมาแต่คดีเล็กน้อยเรื่อง ๑ เมื่อจำเลยสั่งถอนประกันแล้ว ก็ให้คุมตัวโจทก์เข้าห้องขัง และออกหมายสั่งขัง
ศาลฎีกาเห็นว่าได้ความเพียงเท่านี้ ไม่พอจะเห็นว่าจำเลยมีเจตนาร้ายละเมิดอำนาจและหน้าที่ เพราะการสั่งขังเป็นกิจธรรมดาและอยู่ในดุลยพินิจของผู้พิพากษาซึ่งจะต้องทำตามอำนาจและหน้าที่อันมีอยู่ในพระธรรมนูญศาลยุตติธรรมและวิธีพิจารณา
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง.
