คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ที่พิพาทเป็นมรดกของนายอินธิเสน นายสีจันท์ ยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท ทายาทบางคนไปทำหนังสือซื้อขายให้นายเตียงโจทก์
โจทก์ฟ้องขอให้โอนขายให้ นายถันกับพวกจำเลยให้การว่าไม่ได้ขายเป็นแต่ยืมเงินกัน และนายเตียงว่าเมื่อได้ที่ดินแล้วไม่ให้ซื้อขายใคร นายเตียงนายเผือกบิดา ซึ่งเป็นสามีของทายาทบางคนได้ทำสัญญาให้นายเหงี่ยนเสี่ยวเช่า นางบุญตากับพวกโจทก์สำนวนหลังจึงฟ้องขอให้ขับไล่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อขายไม่ผูกพันนางบุญตาโจทก์เพราะไม่รู้เห็นยินยอม และนายเตียง นายเผือก สมคบร่วมรู้กันให้นายเหงี่ยนเสี่ยวเช่าที่พิพาท โดยไม่มีสิทธิจะทำได้
Result
พิพากษาให้จำเลยสำนวนหลังออกจากที่พิพาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายเตียง นายเผือกฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทรายนี้เป็นที่มรดกยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท การที่นายเตียงและนายเผือก 2 คนพ่อลูกเข้าทำสัญญากับทายาทบางคน ซื้อที่พิพาทเป็นตอน ๆ โดยรู้อยู่ดีแล้วว่ายังมีทายาทอื่นอยู่อีก ซึ่งมิได้รู้เห็นยินยอมด้วยเช่นนี้ ไม่มีทางที่ศาลจะบังคับให้ตามสัญญาได้พิพากษายืน
