คำฟ้องและคำให้การ
เนื่องจาก ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้เงินกู้และโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินพร้อมบ้านของจำเลยที่ 1ผู้ร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดอ้างว่าเป็นของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่าผู้ร้องเป็นเพียงผู้อาศัย ศาลชั้นต้นนัดสืบพยานผู้ร้องวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2529 ผู้ร้องยื่นบัญชีระบุพยาน วันที่ 25กุมภาพันธ์ 2529
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นได้สั่งยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องเนื่องจากผู้ร้องยื่นบัญชีระบุพยานฝ่าฝืนกฎหมาย ต้องห้ามมิให้รับฟังตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 และที่ขอให้ศาลทำแผนที่กลางเพื่อประกอบการพิจารณาคดีก่อนสืบพยานนั้น ศาลชั้นต้นก็เห็นว่าเมื่อคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องสั่งคำร้องดังกล่าวนี้ต่อไปอีก ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์เพิกถอนคำสั่งของศาลชั้นต้น โดยนัดคู่ความพร้อมกัน และให้มีการทำแผนที่กลางแล้วพิจารณาคดีต่อไปตามกระบวนความ ซึ่งศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การที่ศาลชั้นต้นจะจัดทำแผนที่พิพาทหรือไม่ ย่อมเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นว่ามีเหตุสมควรประการใด แล้ววินิจฉัยต่อไปว่าคดีไม่มีเหตุสมควรที่ศาลชั้นต้นต้องรับบัญชีระบุพยานของผู้ร้องที่ยื่นไม่ครบกำหนดระยะเวลาอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88ผู้ร้องจึงฎีกาขอให้มีคำสั่งให้ผู้ร้องนำสืบตัวผู้ร้องเพียงคนเดียวหรือให้มีคำสั่งรับบัญชีพยานของผู้ร้องและให้ผู้ร้องนำสืบต่อไปศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่ผู้ร้องอ้างว่าไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานต่อศาลก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน
เพราะทนายผู้ร้องไม่ได้อ่านหมายนัดสืบพยานโจทก์โดยเข้าใจว่าเป็นหมายนัดชี้สองสถานนั้น เป็นข้ออ้างที่ปราศจากเหตุผลไม่อาจรับฟังได้ ไม่มีเหตุสมควรที่จะรับบัญชีระบุพยานของผู้ร้อง และเมื่อผู้ร้องไม่ได้ยืนบัญชีระบุพยานต่อศาลก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่าสามวันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 แล้วผู้ร้องจึงไม่อาจนำพยานหลักฐานหรือตนเองเข้าสืบได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกคำร้องของผู้ร้องนั้นชอบแล้ว"
Result
พิพากษายืน
