คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถวจำเลยให้การว่า เป็นผู้เช่าช่วงและครอบครองตึกแถวพิพาทอยู่ก่อนโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คชำระค่าเช่าแก่โจทก์ มีลายมือชื่อของโจทก์เซ็นไว้ในเช็คนั้น จึงเป็นหลักฐานการเช่าศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง แต่เช็คดังกล่าวมิได้มีข้อความที่แสดงให้เห็นว่าเป็นการชำระค่าเช่า เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังไม่ได้ว่าเป็นหลักฐานการเช่าตึกแถวพิพาทพิพากษายืน
