คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2519 เวลากลางวัน จ่าสิบตำรวจเชื้อจ่าสิบตำรวจสันติ จ่าสิบตำรวจวิเชียร และสิบตำรวจโทกิตติ ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้ติดตามพวกของจำเลยทั้งสองในความผิดข้อหาอื่น อันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันขัดขวางการจับกุมของเจ้าพนักงานโดยกอดรัดจ่าสิบตำรวจวิเชียรและสิบตำรวจโทกิตติเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ไว้เพื่อไม่ให้ติดตามจับกุมพวกของจำเลย เหตุเกิดที่ตำบลห้วยลึก อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 83 ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ 41 ลงวันที่ 21 ตุลาคม 2519 ข้อ 4
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 วรรคสอง จำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน และปรับคนละ 400 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้คนละ 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 วรรคแรก ให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 เดือน และปรับคนละ 200 บาท และให้รอการลงโทษไว้คนละ1 ปี ตามมาตรา 56โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการใช้กำลังประทุษร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(6) จึงมีความผิดตามมาตรา 138 วรรคสอง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าวันเกิดเหตุขณะที่จ่าสิบตำรวจวิเชียร สิบตำรวจโทกิตติกับพวกซึ่งเป็นเจ้าพนักงานวิ่งไล่จับนายหยา นายหมีนญาติของจำเลยซึ่งต้องหาในข้อหาฆ่าคนตาย จำเลยที่ 1 กอดเอวสิบตำรวจโทกิตติ จำเลยที่ 2 ดึงเสื้อจ่าสิบตำรวจวิเชียรไว้ เพื่อมิให้เจ้าพนักงานจับกุมผู้ต้องหาทั้งสอง ปัญหาว่าการกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือไม่เห็นว่าการที่จำเลยที่ 1 กอดเอวสิบตำรวจโทกิตติ และจำเลยที่ 2 ดึงเสื้อจ่าสิบตำรวจวิเชียร เป็นการใช้แรงกายกระทำต่อกายของสิบตำรวจโทกิตติและจ่าสิบตำรวจวิเชียร ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังประทุษร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(6) เพื่อต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน จำเลยทั้งสองจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 วรรคสอง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
