คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายวิวัฒน์ได้เช่าซื้อรถยนต์บรรทุกของโจทก์ไป ๑ คัน และได้ประกันภัยรถยนต์คันดังกล่าวไว้กับจำเลยโดยให้โจทก์เป็นผู้เอาประกันภัย ต่อมาในระหว่างวันเวลาเอาประกันภัย มีคนร้าย ๓ คน ปล้นทรัพย์ของผู้มีชื่อ และได้ลักเอารถยนต์คันดังกล่าวไป โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระตามสัญญากรมธรรม์ประกันภัย จำเลยไม่ยอมชำระขอให้ศาลบังคับ
จำเลยให้การว่า รับประกันภัยรถยนต์คันดังกล่าวไว้จริง แต่ตามสัญญาประกันภัยข้อ ๒ (ก) ที่ระบุว่า จำเลยรับประกันภัยรถถูกขโมยทั้งคันนั้นมีความหมายว่า รถถูกคนร้ายลักเอาไป หาได้หมายความถึงถูกชิงหรือถูกปล้นเอาไปไม่ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ก่อนสืบพยาน ทนายทุกฝ่ายแถลงร่วมกันว่า ขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดคดีโดยต่างไม่สืบพยานว่า จำเลยต้องรับผิดตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสารหมายเลข ๑ ข้อ ๒ (ก) หรือไม่ ส่วนค่าเสียหายเท่าใดนั้น ขอให้ศาลพิจารณาจากเอกสารที่ทนายโจทก์ส่งศาล ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า กรมธรรม์ประกันภัยข้อ ๒ (ก) คำว่า "หรือถูกขโมยทั้งคัน" หมายความถึงการที่รถยนต์นั้นถูกลักไป ไม่หมายความถึงการถูกชิงหรือถูกปล้นเอาไป จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ตรวจดูสัญญาประกันภัยแล้ว ข้อตกลงที่จำเลยจะต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามข้อ ๒ มีข้อความดังนี้ "ข้อ ๒ วินาศภัย หรือความบุบสลายอันเกิดแก่ยานยนต์ที่ระบุไว้ในตารางแห่งกรมธรรม์นี้ รวมทั้งเครื่องอุปกรณ์ในระหว่างที่ยังติดประจำอยู่กับรถในขณะนั้น อันเกิดในกรณี (ก) โดยไฟไหม้ ซึ่งต้นเพลิงเกิดจากภายนอกตัวยานยนต์ หรือไฟลุกขึ้นเองขณะใช้ขับขี่ หรือเกิดระเบิดจากภายนอก ฟ้าผ่า หรือถูกขโมยทั้งคัน หรือ ฯลฯ" พิเคราะห์สัญญาประกันภัยข้อ ๒ (ก) แล้ว เห็นว่าคำว่า "ถูกขโมยทั้งคัน" นั้น นอกจากมีความหมายถึงการที่รถถูกคนร้ายลักไปแล้ว ยังหมายความรวมถึงการที่รถถูกคนร้ายปล้นเอาไปด้วย ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนัยนี้ และพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
Result
พิพากษายืน
