คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากโจทก์ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างซึ่งต่อเติมบ้านออกไปจากที่ดินของโจทก์ กับให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์แปลงดังกล่าว และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทุกเดือน นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและขนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์
จำเลยให้การต่อสู้อ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท และโจทก์ตั้งราคาที่ดินพิพาทจำนวน 250,000 บาทศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เป็นคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 300,000 บาท คดีอยู่ในเขตอำนาจของศาลแขวงราชบุรีตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 18, 25(4) จึงให้โอนคดีนี้ไปยังศาลแขวงราชบุรีตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 16 วรรคสี่โจทก์อุทธรณ์เฉพาะข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกาโดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 ทวิศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินพิพาท อันเป็นคดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ แต่เมื่อจำเลยให้การโต้แย้งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทว่าเป็นของจำเลย คดีจึงเปลี่ยนเป็นคดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้หรือเป็นคดีมีทุนทรัพย์ เมื่อราคาทรัพย์สินที่พิพาทซึ่งเป็นทุนทรัพย์ของคดีไม่เกินสามแสนบาท คดีจึงอยู่ในอำนาจของศาลแขวงที่จะพิจารณาพิพากษาพิพากษายืน
