คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นตำรวจสมคบกับพวกแกล้งจับนายบุญเที่ยงหาว่าเป็นเจ้ามือสลากกินรวบและใช้ปืนขู่เรียกเอาเงินจากนายบุญเที่ยงแล้วปล่อยตัวนายบุญเที่ยงไปจำเลยรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 136 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2) ม.3 แก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ. 2484 มาตรา 3, ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3, 148 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3, 148. จำคุก 2 ปี รับสารภาพลดกึ่ง ตาม มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ขอลดหย่อนผ่อนโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะคำว่า ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 3, 148 เป็นว่า ให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 136 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมายว่า
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 148เป็นคุณแก่จำเลย ควรวางบทลงโทษตามบทนี้ศาลฎีกาเห็นว่า ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 136 ตามที่แก้ไขโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา พ.ศ. 2484 มาตรา 3 ได้วางอัตราโทษให้จำคุกตลอดชีวิตหรือตั้งแต่ 1 ปี ถึง 20 ปี และปรับตั้งแต่ 500 บาทถึง 10,000 บาท ส่วนประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 148 มีระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 20,000 บาท ดังนี้ จะเห็นว่าทั้งอัตราโทษจำคุกคั่นสูงและคั่นต่ำของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 148 เป็นกฎหมายที่มีส่วนเป็นคุณแก่จำเลยเพราะอัตราโทษจำคุกเบากว่ากฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 136พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้วางบทลงโทษจำเลยตามประมวล กฎหมายอาญามาตรา 148 นอกจากนี้ให้เป็นไปตามศาลอุทธรณ์
