คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดาผู้ตาย จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธ และว่าการกระทำอันเดียวกันนี้ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลย ศาลพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์แถลงรับว่าจำเลยถูกพนักงานอัยการฟ้องในการกระทำผิดอันเดียวกันนี้ แต่ต่างข้อหา และฟ้องภายหลังโจทก์ฟ้องคดีนี้แล้วศาลชั้นต้นงดสืบพยาน วินิจฉัยว่าสิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ระงับไปแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายหลังโจทก์ฟ้องคดีนี้แล้ว พนักงานอัยการได้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยในการกระทำของจำเลยครั้งเดียวกันนี้ในข้อหาประมาททำให้ปืนลั่นถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดลงโทษจำเลยคดีถึงที่สุดแล้ว
เมื่อการกระทำของจำเลยที่ถูกโจทก์ฟ้องตามสำนวนคดีนี้และที่จำเลยถูกพนักงานอัยการฟ้อง เป็นการกระทำของจำเลยที่กระทำลงครั้งเดียว เป็นกรรมเดียว แม้ความผิดที่ได้ฟ้องจะต่างข้อหากัน ศาลก็จะฟังข้อเท็จจริงกรรมเดียวกันต่างกันไม่ได้ และจะพิพากษาลงโทษในการกระทำครั้งเดียวเป็นสองซ้ำไม่ได้ เมื่อได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องไปแล้ว สิทธิฟ้องคดีของโจทก์แม้จะได้ฟ้องไว้ก่อน ก็ต้องถือว่าระงับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4)
Result
พิพากษายืน
