คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่าเดิมโจทก์ชนะความ ก. แลได้นำยึดทรัพย์ของ ก. จำเลยจึงยื่นคำร้องคัดค้านว่าหีบใส่ปลา ๒๐ หีบแลเข่งใส่ปลา ๒๔ เข่ง ที่โจทก์นำยึดเป็นของจำเลยแลจำเลยได้เป็นพะยานเบิกความว่า"ข้าพเจ้าใช้ยี่ห้อว่าเม่งฮวด ฉะนั้นหีบปลาก็ดี เข่งก็ดี ถ้าเป็นส่วนของข้าพเจ้าแล้วต้องมีชื่อข้าพเจ้าเขียนไว้ทั้งนั้น" ต่อมาเจ้าพนักงานได้ไปตรวจดูปรากฎว่าหีบแลเข่งนั้นมียี่ห้อเขียนไว้บ้าง แลไม่มีบ้างดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลเดิมเห็นว่าถ้อยคำจำเลยไม่เท็จ ไม่ใช่ยืนยันแน่นอนอย่างไร จึงทำคำสั่งไม่รับฟ้องไว้พิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่ารูปคดีของโจทก์เป็นปัญหากฎหมายควรรับไว้พิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดีไม่มีมูลจะมีผิดตามฟ้องโจทก์ ให้ยกฎีกาโจทก์
