คำฟ้องและคำให้การ
สำนวนแรก นางแป้นเป็นโจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของเด็กหญิงแดงจำเลยเข้าบุกรุก ขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหายสำนวนหลัง นายพร้อมเป็นโจทก์ฟ้องว่าที่ดินของนายพร้อมตามใบเหยียบย่ำ นางแป้นในฐานะผู้ปกครองเด็กหญิงแดงได้ขัดขวางแย่งชิงว่าเป็นของจำเลย ทำให้เสียหาย ขอให้ห้ามศาลชั้นต้นพิจารณารวมกันแล้วพิพากษาห้ามนางแป้นมิให้เข้าเกี่ยวข้องและยกฟ้องคดีนางแป้นเป็นโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่นายพร้อมห้ามมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องในที่ดินของเด็กหญิงแดงต่อไป และยกฟ้องคดีนายพร้อมเป็นโจทก์เสียนางแป้นและนายพร้อมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคำฟ้องของนายพร้อมโจทก์สำนวนหลังเขียนไว้ว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ โดยได้รับเหยียบย่ำมา ได้แผ้วถางแล้ว 9-10 ไร่ จำเลยเข้าขัดขวางแย่งชิงว่าเป็นของจำเลย ทำให้โจทก์เสียหายมิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยแย่งชิงเข้าทำหรือกระทำการขัดขวางโดยมิชอบด้วยกฎหมายอย่างใด อีกทั้งวันเดือนปีที่จำเลยขัดขวางก็มิได้ปรากฏไม่มีทางที่จำเลยจะรู้ได้ว่าตนถูกกล่าวหาด้วยการกระทำอันมิชอบด้วยกฎหมายอย่างไร และเหตุเกิดเมื่อใดยากที่จะแก้ข้อหาของโจทก์ได้ถูกต้อง ฟ้องเช่นนี้ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 172 เป็นฟ้องเคลือบคลุมสำนวนนางแป้นเป็นโจทก์คงฟังว่าที่พิพาทไม่ใช่ที่ดินของนายแมงบิดาเด็กหญิงแดงโจทก์
เพราะเพียงแต่ปลูกต้นสาคูลงในลำห้วยไม่เป็นการครอบครองที่ป่าที่ขอใบเหยียบย่ำ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ขับไล่และห้ามจำเลยได้ ให้ยกฟ้องข้อหานี้ ส่วนข้อหาในเรื่องค่าเสียหายที่จำเลยตัดต้นสาคู ให้นายพร้อมใช้เงิน 140 บาทให้แก่โจทก์ นอกนี้ยืน
