คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้เป็นสาขาคดีชั้นขอรับชำระหนี้ นายสอั๊ด โช๊ะวิเศษ เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ยื่นคำของรับชำระหนี้เงินกู้พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเงิน ๒๑๘,๒๕๐ บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นัดบรรดาเจ้าหนี้และลูกหนี้ตรวจคำขอรับชำระหนี้แล้วสิบตำรวจเอกอุดม แตงโกเมน เจ้าหนี้รายที่ ๑๐ ได้โต้แย้งคำขอรับชำระหนี้รายนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นว่า เจ้าหนี้มีส่วนรู้เห็นที่จะช่วยลูกหนี้ จึงได้สมยอมกันทำสัญญากู้ขึ้นมาฟ้องคดีนี้ โดยไม่มีมูลหนี้กันจริง เห็นสมควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของนายสอั๊ด โซ๊ะวิเศษ เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ซึ่งยื่นคำของรับชำระหนี้รายนี้เสีย ศาลชั้นต้นไม่เห็นชอบด้วยตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เสนอความเห็นมา มีคำสั่งให้นายสอั๊ด โซ๊ะวิเศษ ได้รับชำระหนี้ตามที่ขอมา เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของนายฟัด สากลวารี ลูกหนี้อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้เสีย เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า คำขอรับชำระหนี้รายนี้อันมีผู้โต้แย้งศาลจะสั่งยกคำขอรับชำระหนี้โดยวินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เสนอต่อศาลได้หรือไม่ หรือจะต้องฟังพยานหลักฐานจากการพิจารณาของศาล
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการพิจารณาของศาลตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.๒๔๘๓ มาตรา ๑๐๗ อาจพิจารณาจากสำนวนการสอบสวนของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ หรือศาลอาจออกนั่งพิจารณาฟังพยานหลักฐานอีก ก็ชอบที่จะทำได้ซึ่งศาลฎีกาได้วินิจฉัยเป็นแบบอย่างมาแล้วตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๓๘-๗๔๐/๒๕๐๗ ทั้งข้อโต้แย้งของเจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้รายนี้ก็ไม่มีพยานหลักฐานอื่นใดนอกเหนือจากที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ สอบสวนมาแล้ว และถึงแม้จะพิจารณาฟังพยานหลักฐานหรือถ้อยแถลงของคู่ความอย่างใดต่อไปอีก ก็หาทำให้ข้อวินิจฉัยเปลี่ยนแปลงไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหนี้และลูกหนี้มีมูลหนี้กันจริงเป็นการสมยอมก่อหนี้สินเพื่อเข้าเฉลี่ยหนี้ช่วยเหลือลูกหนี้ ทำให้เจ้าหนี้ผู้โต้แย้งและเจ้าหนี้อื่นเสียเปรียบในการบังคับชำระหนี้
Result
พิพากษายืน
