คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. ควบคุมแร่ดีบุก ๒๔๗๙ ม.๑๐ ฐานมีแร่ดิบุกไว้ในครอบครองเกินกำหนดโควต้าให้ปรับ ๑๒๐ บาท แร่ของกลางให้ริบ
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ฉะเพาะว่าไม่ควรริบแร่
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าแร่ของกลางให้คืนจำเลยไป โจทก์ฎีกาว่าควรริบแร่ของกลาง ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นในข้อริบทรัพย์ของกลาง นอกนั้นคงยืนตามศาลชั้นต้นนับว่าแก้น้อย, ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ การที่โจทก์ฎีกาว่าควรริบแร่ เป็นฎีกาในข้อดุลยพินิจนับเนื่องเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์
