คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานสมคบกันฆ่าคนตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 83 จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้ง 3 กับพวกกลุ้มรุมทำร้ายผู้ตายซึ่งถูกแทงตายแม้จำเลยบางคนเพียงชกต่อยก็ต้องรับผิดฐานสมคบกันฆ่าพิพากษาจำคุกจำเลยสำนวนแรกคนละ 7 ปี (ลดมาตราส่วนโทษและลดโทษ) จำเลยสำนวนหลัง 10 ปีจำเลยทั้ง 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายวีระจำเลยผิดมาตรา 295 ให้จำคุก8 เดือน (ลดแล้ว) และให้ยกฟ้องนายบุญสืบจำเลย นอกนั้นยืนโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายวีระกับนายบุญสืบจำเลยฐานสมคบกันฆ่าผู้ตายนายนิ่นจำเลยฎีกาว่า ควรผิดเพียงมาตรา 294 ฐานชุลมุนต่อสู้กันมีคนตายศาลฎีกาฟังว่า จำเลยทั้ง 3 กับพวกอีก 2-3 คน พากันขึ้นไปบนสถานลีลาศ
แสดงกิริยาพาลเกเรชกต่อยคนเฝ้าประตูและชักมีดออกมาเมื่อมีคนห้ามจำเลยกับพวกลงมาข้างล่างและท้าทายให้ลงมาสู้กันข้างล่าง ราว 5 นาทีต่อมาผู้ตายซึ่งมาฝึกลีลาศได้ทราบเรื่องจึงลงมาถามจำเลย กลับถูกจำเลยกับพวกรุมชกต่อยเอา และในขณะเดียวกันนายนิ่นจำเลยใช้มีดยาว 1 คืบแทงถูกหน้าท้องผู้ตายจนลำไส้ทะลุแสดงว่ามีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ไม่ใช่กรณีชุลมุนต่อสู้กันระหว่างบุคคล 3 คนขึ้นไปมีคนถึงตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294 เพราะมาตรานี้หมายถึงกรณีที่ไม่ทราบว่าผู้ใดหรือผู้ใดร่วมกับใครได้ทำร้ายผู้ตายถึงตาย แต่เป็นกรณีที่จำเลยกับพวกกลุ้มรุมทำร้ายผู้ตาย ต้องถือว่าจำเลยทั้ง 3 ได้ร่วมกันทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น
