คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งห้ากับพวกร่วมกันฆ่าผู้อื่นและพกพาอาวุธมีดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371, 83จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยที่ 3 ส่วนจำเลยที่ 1 และ 2 อายุ 17 ปี ลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 ประกอบด้วยมาตรา 52 แล้วให้จำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ไว้ตลอดชีวิต ลดโทษให้จำเลยที่ 1 หนึ่งในสี่แล้ว คงจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 37 ปี 6 เดือน กับปรับจำเลยที่ 1 จำนวน 30 บาท ปรับจำเลยที่ 2 จำนวน 40 บาท และปรับจำเลยที่ 3 จำนวน 80 บาท ในข้อหาพกพาอาวุธมีด ริบมีดของกลางและให้ยกฟ้อง
จำเลยที่ 4 ที่ 5จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 3 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฆ่าผู้ตายและคดีนี้เกิดเหตุเพราะผู้ตายขึ้นไปต่อว่านางรำบนเวทีเต้นรำขณะที่นางรำเต้นรำอยู่กับจำเลยที่ 2 อันเป็นเรื่องไม่ควรกระทำ และจำเลยที่ 3กับพวกมิได้ใช้อาวุธหรือวิธีการร้ายแรงผิดปกติ การวางโทษถึงประหารชีวิตจำเลยที่ 3 จึงยังหนักไป สมควรกำหนดโทษให้เบาลง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งปรากฏว่าศาลล่างวางโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 มาก็โดยคำนวณโทษมาจากโทษประหารชีวิตเช่นเดียวกัน ข้อนี้เป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาแก้โทาให้เบาลงตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่มิได้ฎีกาด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า สำหรับกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 3 ตลอดชีวิตส่วนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 โดยคำนวณการลดโทษตามมาตรา 53 แล้ว ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ไว้คนละ 25 ปี ลดโทษให้จำเลยที่ 1 อีกหนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 18 ปี 9 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
