คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยรู้ดีว่าโจทย์ใช้ยี่ห้อ อี้สุ้นมุ้ย ในการค้าขาย แลเมื่อ ๒ ปี มานี้ได้เติมคำว่า ตัน ซึ่งเป็นชื่อแช่พวกหุ้นส่วนลงที่กระดานป้ายน่าร้านอีกคำหนึ่ง จำเลยกลับไปขอจดทะเบียนนามสมญาร้านของตนว่า ตันอี้สุ้นมุ้ย ที่กระทรวงเกษตร์ แล้วเปิดร้านช่างทองตรงข้ามกับร้านโจทย์ใช้นามสมญานี้ทำการค้าขาย ศาลล่างแลศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ตัดสินว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๓๕ แห่งกฎหมาย ลักษณอาญา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลต่างประเทศรับฎีกาอ้างเหตุว่า การที่จำเลยได้จดทะเบียนนั้นอาจเป็นปัญหากฎหมายขึ้นได้ว่า จำเลยมีสิทธิจะใช้นามสมญาที่จด ฐเบียรนั้น กรรมการศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง แลว่า การจดฐเบียรนามสมญาการค้าขายนั้นยังไม่มีประโยชน์ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายแลยี่ห้อการค้าขายเพราะยังไม่ได้ประกาศออกใช้ ฎีกาของจำเลยจึงไม่มีปัญหากฎหมายให้ยกฎีกาจำเลย
