คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ทำการขายทอดตลาดที่ดินของจำเลย โจทก์เป็นผู้ประมูลซื้อได้ และได้แถลงต่อศาลชั้นต้นขอให้หักเงินค่าภาษีเงินได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลรัษฎากรออกจากเงินสุทธิที่ได้จากการขายทอดตลาดก่อนการชำระหนี้โจทก์ตามคำพิพากษา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตเพราะเจ้าพนักงานบังคับคดีได้กำหนดไว้ในประกาศขายทอดตลาดว่า ผู้ซื้อเป็นผู้เสียภาษีเงินได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลรัษฎากรโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดที่ดินจะเป็นเงินได้ของจำเลยที่ได้จากการขายทอดตลาดอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งจำเลยต้องมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40(8) ก็ตาม แต่บทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าวหรือกฎหมายอื่นมิได้ห้ามบุคคลอื่นชำระภาษีดังกล่าวแทนจำเลย วัตถุประสงค์ของกฎหมายก็เพื่อเก็บภาษีเงินได้ทันทีเมื่อมีการจดทะเบียนซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น ข้อกำหนดเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานบังคับคดีในการขายทอดตลาดที่ให้ผู้ซื้อ(โจทก์)
ต้องเป็นผู้เสียภาษีเงินได้ จึงไม่ขัดต่อกฎหมายหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนแต่อย่างใด ไม่เป็นโมฆะตามบทบัญญัติของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 113 เจ้าพนักงานบังคับคดีมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขดังกล่าวได้ เมื่อโจทก์ตกลงกับเจ้าพนักงานบังคับคดีตามเงื่อนไขดังกล่าวแล้วก็ผูกพันโจทก์ที่จะต้องปฏิบัติตาม จะอ้างหน้าที่ของจำเลยเป็นผู้เสียภาษีนั้นมาปัดความรับผิดหาได้ไม่พิพากษายืน
