คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างบริษัทผู้เสียหาย ตำแหน่งผู้ตรวจสอบสินค้าประจำโกดังจังหวัดอุดรธานี มีอำนาจครอบครองดูแลรักษาและสั่งจำหน่ายสินค้าน้ำอัดลมของบริษัทซึ่งมีอยู่ในโกดังแล้วทำรายงานยอดสินค้าประจำวัน จำเลยได้กระทำผิดยักยอกน้ำอัดลมและขวดน้ำอัดลมซึ่งอยู่ในความครอบครองดูแลรักษาของจำเลยไปรวมราคา 234,364 บาท และจำเลยได้ปลอมรายงานยอดสินค้าประจำวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352, 353, 264, 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยแก้ไขรายงานยอดสินค้าประจำวันซึ่งเป็นรายงานของจำเลยเอง ไม่เป็นความผิดฐานปลอมเอกสาร สินค้าของผู้เสียหายไม่ได้อยู่ในความครอบครองของจำเลย แม้จำเลยจะเอาสินค้าไปจริงก็ไม่เป็นความผิดฐานยักยอก
พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยกระทำผิดฐานยักยอกทรัพย์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยมีหน้าที่ตรวจรับสินค้าและทำบัญชียอดสินค้าประจำวัน เป็นการได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้เสียหาย จำเลยกระทำผิดหน้าที่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 โจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงในเรื่องนี้ว่า ผู้ควบคุมสาขามีหน้าที่ควบคุมสินค้าและทรัพย์สินของผู้เสียหาย จำเลยเป็นเพียงผู้ตรวจสอบสินค้าและทำรายงานยอดสินค้าประจำวันเท่านั้น ตามข้อเท็จจริงดังนี้จะเห็นได้ว่าจำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ควบคุมดูแลสินค้าในโกดังแต่อย่างใด ผู้มีอำนาจหน้าที่คือผู้ควบคุมสาขา ซึ่งโจทก์ยอมรับว่าผู้ควบคุมสาขาเป็นผู้รับผิดชอบถ้าสินค้าขาดหายไป
จำเลยจึงไม่ใช่ผู้ครอบครองสินค้าในโกดัง จะเอาผิดจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ตามมาตรา 352 ไม่ได้โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยเป็นลูกจ้างของผู้เสียหายได้ยักยอกเอาสินค้าของผู้เสียหายไป มิได้กล่าวหาว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้เสียหายแล้วกระทำผิดหน้าที่จนเกิดความเสียหายขึ้น และที่โจทก์บรรยายว่าจำเลยมีอำนาจครอบครองดูแลรักษาและสั่งจำหน่ายสินค้าในโกดังแล้วทำรายงานการรับจ่ายสินค้านั้น เป็นการบรรยายอำนาจหน้าที่ของลูกจ้างตำแหน่งผู้ตรวจสอบสินค้าว่ามีอะไรบ้างเท่านั้น ฟ้องโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 353 จะลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้อีกเช่นกันพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้อง
