เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า ต.มีบุตร์คือ ถ.บิดาจำเลยแลโจทย์ ต.ได้แต่งให้ ถ.มีเรือนแลให้ทรัพย์ไปบ้างแล้ว ส่วนโจทย์มีภรรยาโดยรักใคร่ได้กันเองแลได้รับทรัพย์ไปบ้างเหมือนกัน ต่อมา ต.ตาย โจทย์จึงฟ้องขอให้ศาลตัดสินให้โจทย์ได้รับทรัพย์มฤดกแต่คนเดียวตามลักษณมฤดกบทที่ ๑๘ ศาลแพ่งเห็นว่า กฎหมายลักษณมฤดกบทที่ ๑๘ ใช้ได้ระหว่างบุตร์ที่มีเรือนแล้วกับบุตร์ที่ยังไม่มีเรือนเรื่องนี้แม้โจทย์จะมีภรรยาโดยรักใคร่ได้กันเองก็นับว่าโจทย์มีเรือนแล้ว โจทย์จะยกกฎหมายบทนี้มาตัดสิทธิจำเลยไม่ได้ จึงตัดสินให้เอาทรัพย์มฤดก ต.หักเป็นค่าทำศพ ต.มอบให้โจทย์ ที่เหลือแบ่งเปน ๒ ส่วน โจทย์ได้ ๑ ส่วน พวกจำเลยได้ในนาม ถ.บิดา ๑ ส่วน ฎีกาตัดสินยืน
