คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยไม่มีเจตนาที่จะลักไม่มีผิดให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาทุจจริต
ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม.๖ ข้อ ๓ คำว่า "แสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้นั้น" คือการเอาทรัพย์ของเขาไปเพื่อถือเอาเป็นของตน แต่คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่มีเจตนาที่จะลักจึงไม่มีการทุจจริตแลศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง จึงตัดสินยืน(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระอินทประชาศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรม
