เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์หาว่า จำเลยเสพสุรามึนเมาครองสติไม่ได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานผู้ทำการตามหน้าที่ และแทงพลทหาร ส. เป็นบาดแผลสาหัสโดยได้รับทุกขเวทนา และไม่สามารถประกอบหาเลี้ยงชีพโดยปกติเกินกว่า 20 วัน ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยให้การปฏิเสธรับข้อต้องโทษ ได้ความจากคำเบิกความของแพทย์ประกอบใบชัณสูตรบาดแผลว่า พลทหาร ส. มีบาดแผลถูกของแหลม 1 แห่งที่สีข้างยาว 1 ซ.ม.กว้าง 3 ซ.ม. ลึกเข้าช่องท้องถูกตับและกระบังลม ได้ทำการผ่าตัดที่หน้าท้อง ต้องนอนอยู่กับเตียงในโรงพยาบาล 22 วัน และทุเลาการใช้กำลังอีกราว 20 วันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดมาตรา 120 ซึ่งเป็นบทหนักโดยฟังว่า บาดแผลพลทหาร ส. ไม่ถึงสาหัส จำคุก 1 ปี เพิ่มโทษตามมาตรา 72 คงจำคุก 1 ปี 4 เดือนศาลอาญากลาง
เห็นว่า บาดแผลพลทหาร ส. ถึงสาหัส ตามมาตรา 256(8) จำเลยมีผิดตามมาตรา 257 ให้ จำคุก 3 ปี เพิ่มโทษตามมาตรา 72 คงจำคุก 4 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่พลทหาร ส. ถูกทำร้ายมีบาดแผลถึงกับต้องทำการผ่าตัด และต้องนอนตลอดจนต้องทุเลาการใช้กำลังมีกำหนดเวลาดังกล่าว ไปรับราชการตามปกติไม่ได้ ย่อมถือว่าไม่สามารถจะประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปกติ เพราะความทุพพลภาพนั้นเกินกว่า 20 วัน เป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายที่ไม่สามารถไปรับราชการเช่นนั้นจะได้รับเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงหรือไม่ไม่สำคัญพิพากษายืน
