คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นได้ออกหมายบังคับคดีให้ตามคำขอของโจทก์
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลถอนหมายบังคับคดี เพราะทำให้ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาคดีอื่นเสียเปรียบศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกคดี ไม่ได้เข้ามาขอเฉลี่ยหนี้คำสั่งบังคับคดีชอบด้วยกฎหมายแล้ว ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งพร้อมยื่นคำขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์มีคำสั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับของผู้ร้องว่าตามคำร้องพอแปลได้ว่าผู้ร้องขอคุ้มครองประโยชน์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 264แต่พิเคราะห์แล้วไม่มีบทกฎหมายรองรับให้ผู้ร้องมีสิทธิขอได้ให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนหมายบังคับคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวและศาลอุทธรณ์ยังมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งเกี่ยวกับอุทธรณ์คำสั่งของผู้ร้อง คงมีคำสั่งเฉพาะคำร้องขอทุเลาการบังคับของผู้ร้องเท่านั้น คดียังอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ผู้ร้องจึงยังไม่มีสิทธิฎีกาทั้งนี้ตามนัยแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247พิพากษายกฎีกาของผู้ร้อง
