เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วพ้นโทษมาก็ถูกส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดระหว่างถูกส่งตัวไปต่างจังหวัดและอยู่ในระหว่าง ๕ ปีนับแต่วันพ้นโทษ จำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์ขึ้นอีก ศาลชั้นต้นไม่เพิ่มโทษจำเลยคงให้จำคุกจำเลยตาม ม.๒๙๓ (๑) มีกำหนด ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้เพิ่มโทษจำเลยอีก ๑ ใน ๓ รวมโทษจำคุก ๑๐ เดือน ๒๐ วัน จำเลยฎีกาว่าเพิ่มโทษไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลล่างทั้งสองจำคุกจำเลยไม่เกิน ๑ ปี จะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ตาม ม.๒๒๐ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาและเห็นว่าตามนัยฎีกาที่ ๑๙๕/๒๔๗๙ ย่อมเพิ่มโทษจำเลยได้ เพราะโทษที่จำเลยต้องอยู่ในเขตต์ที่กำหนดนั้นไม่ใช่โทษ ตาม ม.๓๒ เพราะจำเลยมิได้ทำผิดอย่างใดอย่างหนึ่งแต่จำเลยทำผิดมาแล้วหลายครั้งหลายหนต่างหาก
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกา
