คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 มาตรา 60 และพระราชบัญญัติสาธารณสุขพ.ศ. 2484 มาตรา 8
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับและห้ามมิให้จำเลยประกอบการค้าคือการเลี้ยงสุกรในเขตเทศบาลต่อไปจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น จำเลยชำระแต่ค่าปรับโจทก์จึงขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีให้จำเลยปฏิบัติตามคำพิพากษาที่ไม่ให้เลี้ยงสุกรในเขตเทศบาล
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่ากรณีมิใช่เป็นการบังคับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ค่าทดแทนหรือค่าธรรมเนียม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 249ไม่อาจออกหมายบังคับคดีให้ได้ ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาที่ห้ามมิให้จำเลยประกอบการค้าเลี้ยงสุกรอีกต่อไปจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นนั้น เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ชอบที่จะขอให้ดำเนินการบังคับจำเลยให้ปฏิบัติตามคำพิพากษาดังกล่าวได้ และนอกจากที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 249 บัญญัติไว้แล้ว โจทก์ยังอาจดำเนินการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ได้อีกทางหนึ่งโจทก์จึงชอบที่จะยื่นคำร้องต่อศาลให้ออกหมายบังคับคดีแก่จำเลยได้แต่โจทก์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่บัญญัติไว้
การขอให้ออกหมายบังคับคดีนี้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 275(3) บัญญัติให้ระบุในคำขอโดยชัดแจ้งถึงวิธีการบังคับคดีด้วย แต่คำขอของโจทก์ดังกล่าวระบุแต่เพียงว่า ขอศาลได้โปรดออกหมายบังคับคดีเพื่อให้จำเลยปฏิบัติตามคำพิพากษาเท่านั้น หาได้ระบุถึงวิธีการบังคับคดีโดยชัดแจ้งว่าจะบังคับคดีแก่จำเลยด้วยวิธีการอย่างไร คำร้องของโจทก์จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 275(3)ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15ชอบที่จะยกคำร้องพิพากษายืน.
