คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑๗ ข้อ ๖ ให้ปรับ ๒๐ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แลว่าในข้อที่จำเลยขอสืบพะยานนั้นเห็นว่าข้อรับรองของโจทก์จำเลยได้ความเพียงพอแล้ว ไม่ต้องสืบพะยานอีก จำเลยฎีกาว่า ศาลล่างพิพากษาคดีโดยไม่ฟังคำพะยานหลักฐานให้สิ้นเชิงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าที่ศาลล่างเห็นว่าข้อที่โจทก์จำเลยรับกันได้ความเพียงพอแก่การวินิจฉัยคดีแล้ว จึงงดสืบพะยานเสียดังนี้ ศาลย่อมมีอำนาจงดสืบพะยานนั้นได้ ไม่เป็นการผิดกฎหมายประการใด ให้ยกฎีกาจำเลย
