คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้พิพาทกันในชั้นบังคับคดี โดยศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวาร หากแต่เป็นผู้เช่าช่วงโดยโจทก์ยินยอม ศาลแพ่งพิจารณาสืบพยานแล้ว สั่งขับไล่ผู้ร้องทุกคนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องเช่าช่วง จึงพิพากษายกคำสั่งศาลแพ่งที่บังคับผู้ร้องออกจากที่รายพิพาทเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกา ตรวจสำนวนแล้วปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์ และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การบังคับคดีในเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งปลูกสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ เป็นพับ
