คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงผู้ตายหลายครั้งอย่างซ้ำซาก มีบาดแผลฉกรรจ์ทั้งข้างหน้าและข้างหลังรวม 17 แผลโดยมีเจตนาฆ่าให้ตายโดยทรมาณและทารุณโหดร้ายและผู้ตายได้ถึงความตายสมเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายถึงแก่ความตายโดยเจตนาจริงแต่การกระทำของจำเลยที่แทงซ้ำหลายทีก็เพื่อให้ผู้ตายตายเท่านั้นยังไม่ใช่เป็นการฆ่าโดยทารุณโหดร้าย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดและลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ว่าการกระทำของจำเลยเป็นการมรมานและทารุณโหดร้าย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาด้วยเหตุผลเดียวกับคำฟ้องอุทธรณ์
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวคืบเศษแทงผู้ตายทางด้านหน้าล้มลงไปแล้วยังแทงซ้ำทางด้านหลังอีกหลายที ก็เป็นเรื่องที่จำเลยกระทำไปโดยปราศจากการยับยั้งอันเนื่องมาจากโทสะจริตที่เกิดขึ้นในปัจจุบันทันด่วน เป็นผลให้ผู้ตายถึงแก่ความตายโดยฉับพลันเท่านั้น ยังไม่เข้าลักษณะของการกระทำด้วยความทารุณโหดร้าย
Result
พิพากษายืน
